Materiały o astrofotografii, sprzęcie, obróbce zdjęć oraz doświadczeniach z sesji pod nocnym niebem.
Prawie osiemnaście stuleci przed Kopernikiem Arystarch z Samos zaproponował, że to Ziemia krąży wokół Słońca. Miał niezwykle trafną ideę — ale brakowało jeszcze pomiarów, które mogłyby jej dowieść.
Babilońscy uczeni przez stulecia zapisywali pozycje Księżyca i planet, zaćmienia, pogodę, poziom rzeki, ceny i wydarzenia polityczne. Gliniane tabliczki zmieniły obserwację nieba w dane, które można było porównywać i wykorzystywać do przewidywania cykli.
M31 była drugim z czterech celów fotografowanych podczas terenowego testu pod ciemniejszym niebem. Celem tej nocy nie było jedno perfekcyjne zdjęcie, ale sprawdzenie całego zestawu poza domowym stanowiskiem.
Zanim astronomia zaczęła pytać czym są gwiazdy, niebo służyło jako zegar, kalendarz i mapa. Od tej praktycznej potrzeby zaczęła się historia mierzenia Wszechświata.
Jak sfotografować mgławicę, której praktycznie nie widać gołym okiem? Na przykładzie NGC 7000 wyjaśniam w prosty sposób długie ekspozycje, guiding, stacking i obróbkę zdjęć astronomicznych.
To historia przejścia od krótkich ekspozycji Nikonem D3400 do stabilnych klatek 180-sekundowych po uruchomieniu guidingu. Zmiana pozwoliła zbierać więcej sygnału w pojedynczym ujęciu i budować znacznie dłuższe sesje głębokiego nieba.
W tej kategorii nie ma jeszcze artykułów.